پرش لینک ها

شهرستان باخرز + اقامتگاه های بومگردی آن

بازدیدها: 20

شهرستان باخرز + اقامتگاه های بومگردی آن

شهرستان باخرز یکی از شهرستان‌های استان خراسان رضوي در شمال شرقی ايران است. باخرز در مرداد ماه سال ۱۳۸۹ از بخش به شهرستان ارتقا یافت.شهرستان باخزر دارای دو بخش مركزي و بالاولايت با مرکزیت قلعه نو است. حوادث مختلف ، بارها و بارها جمعیت باخرز را دچار دگرگونی نموده است. از سوی دیگر باخرز یکی از قدیمی ترین نقاط جمعیتی شهرستان محسوب می شود بطوریکه تا سال ۱۳۶۸ به عنوان یک روستا و مرکز دهستان بالا ولایت ایفای نقش می نموده که در سال ۱۳۶۹ دهستان بالا ولایت به بخش باخرز ارتقاء یافته و روستای شهر نو در سال ۱۳۷۲ رسماً به شهر باخرز تبدیل گردیده شهر باخرز به عنوان دومین نقطه شهری در شهرستان تایباد بشمار می رود که در نیمه غربی شهرستان در کنار رودخانه روسی در جلگه باخرز واقع شده است، این شهر با توجه به موقعیت خوب آب و هوایی در محاصره سرزمینهای حاصل خیز و باغات سرسبز قرارداردو جزء شهرهای خوش آب و هوای نیمه شرقی کشور محسوب می شود.

جغرافیا

شهر باخرز از شمال با تربت جام، از سمت جنوب ارتفاعات باخرز و روستاهای کوهستانی و خوش آب و هوای ارزنه ، ارخود و کردیان منتهی می شود . از سمت غرب به شهر تربت حیدریه و از سمت شرق به شهر تایباد مرتبط می شود . این شهر در در ارتفاع ۱۲۷۹ متری از سطح دریا استقرار دارد .

تاریخچه شهر

باخرز به جای اینکه به یک شهر یا آبادی گفته شود، از قدیم الایام به محدوده وسیعی بین هرات و نیشابور اطلاق می گردید. در فرهنگ آنندراج آمده است که باخرز… نام قصبه ای است از خراسان در طرف غرب هرات و مسکن اصلی هزاره است … نام این ناحیه در متون تاریخی به صورت باد هزره( گواخرز و باخرز) نیز آورده شده است . یاقوت حموی در این خصوص چنین نوشته است، باخرز اصل آن به زبان پهلوی باد هزره بوده است زیرا آنجا وزیدن گاه بادهاست . ناحیه باخرز، در دوران پیش از تاریخ و هم چنین در دوران های گوناگون پادشاهی ایرانیان وجود داشته و زیر نظر شاهان ایرانی، چون هخامنشیان و اشکانیان و پس از آن ساسانیان اداره می شده است. پس از لشکرکشی مسلمانان، این ناحیه به تصرف عرب ها درامد و پس از آن طاهریان، صفاریان و سپس سامانیان بر خراسان از جمله باخرز چیره شدند. باخرز در سده۶ ه.ق دستخوش تاخت و تاز غزان قرار گرفت و در آغاز سده ۷ ه.ق گرفتار حمله خانمان سوز مغول گردید، سپس تیمورلنگ مردم این دیار را به خاک و خون کشید. با همه این بلاها، دیری نپایید که بر ویرانه های خاک این سرزمین بار دیگر بناها افراشته شد و آبادانی گذشته را اندک اندک باز یافت و در سده ۱۳ ه.ق به اوج خود رسید.

اقامتگاه های بوم گردی

۱-اقامتگاه بوم گردی بابا اکبر

جاذبه های تاریخی

مسجد و مزار شیخ عبدالله

ین بنا منسوب به مدفن ( شهاب الدین عبدالله) از عرفای باخرز است که در سال ۸۲۷ ق دار فانی را وداع گفت. فضای داخلی مسجد آرامگاه وی در عین سادگی به دلیل دارابودن محرابی با تزئیناتی گچبری از صلابت خاصی برخوردار است. وجود چله خانه در بنای مزبور موید استفاده ان به عنوان خانقاه نیز می باشد. ساختار معماری مسجد شیخ عبدالله بیشتر به اسلوب ابنیه اواخر دوره صفویه نزدیک است.

قلعه اسکندر

پیرامون این بنا دیواره بیرونی به استثناء ضلع شمالی آن دارای سه برج نگهبانی و تدافعی بوده اما فضای داخلی آن در حال حاضر بدلیل تخریب های بسیار فاقد هرگونه اجزا و عناصر معماری است. ساختار معماری قلعه مشتمل بر سه بخش مسکونی در ضلع های غربی و میانی است. سفال های پراکنده متعلق به دوره ی تاریخی و وجود قطعه سفال های دوره هشتم و نهم هجری موید اهمیت این مکان در قرون و سده های گذشته است.

آب انبار قلعه کهنه ریزه

آنچه امروزه در میان بقایای قلعه ریزه خودنمایی می کند تنها بنای آب انباری آجری است که در زمره قدیمی ترین نمونه های برجای مانده در منطقه باخرز دارای اهمیت بسیاری است. این بنا دارای سردر، پلکان و پاشیر می باشد. مخزن این آب انبار در گذشته بوسیله آب قنات پر می شد. کیفیت معماری انتساب این اثر را به پیش از دوره صفویه نشان می دهد.

شهر تاریخی مالین

این مکان روزگاری به شهر (مالین) مشهور بود ، در داخل حصاری دایره شکل قرار داشته و محل کهندژ آن امروزه به صورت تپه ای مرتفع دیده می شود. بنا بر منابع و متون کهن ، مالین روزگاری کرسی باخرز قدیم و در سده چهارم هجری شهری آباد بود و غله و پارچه فراوان از آن ناحیه صادر می شد. از طرفی این شهر در اوایل سده هفتم هجری یکصدو شصت آبادی داشته است.

 

جاذبه های طبیعی

آبشار زیبای ارزنه

ویژگی بارز آن، علاوه بر وجود درختان چنار کهنسال چند صد ساله، رودخانه ای است که از انتهای این دره و از میان کوهها جریان یافته و به پایین سرازیر می گردد. همچنین پستی بلندی های این مکان آبشاری بسیار زیبا را ایجاد نموده است. سرتاسر دره ارزنه توسط درختان غیرمثمر کهنسال با سایه ای دلپذیر پوشیده شدهاست.

دره زیبای اشتی

وجود دره اشتی و رودخانه ای است که از انتهای این دره و از میان کوه ها جریان یافته و به پایین سرازیر می گردد. همچنین پستی و بلندی های این مکان آبشاری بسیار زیبا را ایجاد نموده است. در اطراف این مکان درختان غیر مثمر ثمر فراوان و باغات میوه متعددی دیده می شود

تنگل و بند استای

دره استای «تنگل خور» که شامل درختان میوه و درختان جنگلی است به طور کلی منطقه ای کوهستانی را به دوستداران طبیعت عرضه می نماید. بند استای نیز دارای آبگیری است  که به واسطه آن آب و هوای مطبوعی را فراهم اورده است.

سوغات

گلیم، فَرَت

شهرستان باخرز + اقامتگاه های بومگردی آن

یک دیدگاه بگذارید

نام و نام خانوادگی*

وب‌سایت

دیدگاه